Diagnoza, metody leczenia niewydolności wydzielniczej żołądka

Możesz zapisać się na terapię i stosować leki dopiero po postawieniu dokładnej diagnozy. U wielu pacjentów po diagnozie leczenie niewydolności wydzielniczej żołądka to:

  • eliminacja choroby podstawowej,
  • stosowanie specjalnego odżywiania,
  • biorąc ekstraktów
  • okresowe włączenie kwasu solnego,
  • preparaty trzustkowe, witamina B2, B12 i enzymy.

Odżywianie pacjenta powinno być kompletne, zróżnicowane pod względem składu żywności, z wysoką zawartością witamin.

Diagnoza niewydolności wydzielniczej żołądka

Dźwięki ułamkowe

Podczas badania wydzielania żołądkowego za pomocą sondowania frakcyjnego cienką sondą należy pamiętać, że śniadania testowe mają słaby efekt sokogonny, a zatem w niektórych przypadkach określa się hipo-, a nawet achlorhydria. Jest to przeciwwskazanie dla pacjentów z niewydolnością wydzielniczą i wieloma innymi dolegliwościami. Jednak przy submaksymalnej i maksymalnej stymulacji histaminą tworzenie się kwasu u tych pacjentów często okazuje się normalne, a nawet podwyższone, tj. zmniejszenie wydzielania kwasu solnego w tych przypadkach miało charakter niestały i było spowodowane funkcjonalnym hamowaniem komórek okładzinowych. Zawartość kwasu solnego w soku żołądkowym, nawet u tej samej zdrowej osoby, jest niespójna, co wynika z rodzaju wydzielania, stanu funkcjonalnego aparatu wydzielniczego żołądka i stymulatora wydzielania. Tak więc u niektórych zdrowych osób występuje tak zwany opóźniony pobudliwy rodzaj wydzielania.

U tych osób, u których zdiagnozowano niewydolność wydzielniczą, 45 minut po śniadaniu testowym można zaobserwować zmniejszoną zawartość kwasu solnego, ale pod koniec trzeciej godziny już rośnie. Podczas pobudzania wydzielania śniadania chlebowego można zmniejszyć kwasowość soku żołądkowego. Ale jeśli zamiast śniadania zostanie zastosowana histamina lub pentagastryna, po 45 minutach zawartość kwasu solnego w soku żołądkowym może wzrosnąć. Dlatego oceny wyników wydzielania żołądkowego należy dokonać z uwzględnieniem objawów klinicznych i danych dotyczących stanu błony śluzowej aparatu gruczołowego z niewydolnością wydzielniczą lub brakiem soku w żołądku. Wiadomo, że atrofia ogniskowa błony śluzowej żołądka nie wpływa znacząco na jej funkcję wydzielniczą.

Zmniejszenie godziny debetowej podstawowego kwasu solnego poniżej 1 mmol z dość wysokim stopniem prawdopodobieństwa wskazuje na rozlane zanikowe uszkodzenie błony śluzowej żołądka.

W przypadku podchlorowodorku z niewydolnością wydzielniczą żołądka poziom wolnego kwasu solnego po zastosowaniu śniadania testowego w treści żołądka poniżej 20 jednostek klina (1 ml 0,1 N roztworu NaOH na 100 ml zawartości), przy braku kwasu chlorowodorowego wolnego od chlorowodorku jest całkowicie nieobecny, pH jest wyższe 6,0 w żołądku wskazuje na achlorhydria.

Inne metody diagnostyczne żołądka

Aby ocenić funkcję wydzielniczą żołądka, można zastosować endoskopową chromoskopię przy użyciu roztworów czerwieni Kongo i błękitu metylenowego. Za pomocą endoskopu nawadniają 0,3% wodny roztwór błony śluzowej żołądka Kongo. Obszary, które nie wytwarzają kwasu chlorowodorowego, nie zmieniają koloru (reakcja negatywna), aw błonie śluzowej o pH od 2,0 do 5,0 kolor zmienia się szybko (reakcja dodatnia). W obszarach z reakcją negatywną wykrywane są zmiany zanikowe. Radiograficznie, z organiczną achilią żołądka, zgrubnym odciążeniem błony śluzowej i znaczną gładkością konturów żołądka, przyspieszonym ewakuacją masy kontrastowej i często obecnością pojedynczych lub wielu polipów. Potwierdzeniem przewlekłej wtórnej niewydolności wydzielniczej żołądka jest wykrycie przeciwciał przeciwko komórkom okładzinowym, wzrost poziomu gastryny w surowicy krwi.

Podstawy leczenia niewydolności wydzielniczej

Jak stymulowane jest wydzielanie żołądkowe?

Aby stymulować produkcję soku żołądkowego w leczeniu niewydolności wydzielniczej, zaleca się kofeinę, papawerynę lub aminofilinę, które zwiększają tworzenie cAMP, a także preparaty potasu i wapnia (panangina, chlorek potasu, glukonian wapnia i asparaginian wapnia), koktajl tlenowy. W celu stymulacji można również przepisać środki wpływające na metabolizm tkanek: ryboksynę 0,2 g 3 razy dziennie 30 minut przed posiłkiem, preparaty kwasu nikotynowego (nikotynamid, nikospan, komplement) 1 tabletka. 3 razy dziennie cytochrom C w dawce 10 mg (4 ml 0,25% roztworu) domięśniowo 1 raz dziennie przez 2 do 3 tygodni.

{$adcode4}

Zaleca się przyjmowanie witamin (kwas askorbinowy, witaminy B1, B6, kwas nikotynowy), które normalizują podstawowe funkcje żołądka w leczeniu pacjentów z niewydolnością wydzielniczą. Terapia substytucyjna jest szeroko stosowana w postaci naturalnego soku żołądkowego (1-2 łyżki stołowe z posiłkami), kwasiny-pepsyny lub betacydu (1 tabletka przed użyciem rozpuszcza się w 50-100 ml wody) 3-4 razy dziennie. Ze względu na to, że w chorobach żołądka często obserwuje się zaburzenia czynności jelit, dróg żółciowych i trzustki, wskazane jest leczenie preparatami polienzymowymi (panzinorm, polysim, festal itp.), A także leki żółciopędne (allochol, flaming itp.). .

Procedury fizjoterapeutyczne stosuje się u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością wydzielniczą żołądka, aby stymulować zachowany aparat gruczołowy: decymetrowe fale elektromagnetyczne i sinusoidalne prądy modulowane. Zwiększa indukcyjność wydzielania żołądka nadnerczy. Wanny, okrągły prysznic i prądy diodynamiczne Bernarda mają dobry efekt.

Niewydolność wydzielnicza żołądka: leczenie wodą mineralną

Naturalna lub słona woda na choroby żołądkowo-jelitowe

Skutecznym czynnikiem terapeutycznym w terapii jest picie wód mineralnych, czas pobierania wody ma kluczowe znaczenie, a nie osobliwości tego samego.

{$adcode5}

Wody alkaliczne w przypadku niewydolności żołądka z trudnym wydzielaniem, podjęte na długo przed posiłkami lub 1,5-2 godzin po jedzeniu, hamują wydzielanie soku żołądkowego, ponieważ alkalia, przenikające do dwunastnicy 12, osłabiają odruch kwasowy i zwieracz odźwiernika odźwiernika.

Dlatego przy nadmiernym wydzielaniu do leczenia przepisywane są alkaliczne wody mineralne (Essentuki nr 4, nr 17, Borjomi, Smirnovskaya, Slavyanovskaya, Arzni, Jermuk, Krainka, Uglich itp.) 1 szklanka 40 do 90 minut przed posiłkiem lub 1,5 do 2 godzin po posiłku w formie ciepłej lub gorącej (+45 ... + 55 ° C). Ponadto im wyższa kwasowość soku żołądkowego w leczeniu niewydolności wydzielniczej, tym wcześniej zaleca się picie wody przed jedzeniem. Kurs trwa 4-6 tygodni z powtórzeniami 1-2 razy w roku.

Leki na niewydolność wydzielniczą

Jak zmniejszyć wydzielanie soku żołądkowego?

Aby zmniejszyć wydzielanie, przepisywane są leki antycholinergiczne (M-antycholinergiczne - siarczan atropiny, belladonna, hydrotartrat Platifillin, metacyna, chlorosil, Mi-antycholinerginy - gastrocepina, M, N-antycholinergiczne - fubromegan, amisyd, N-antycholinergiczne (gangloxyblocker) , pirylen itp.) i blokery receptorów histaminowych H2 - cymetydyna (histodil, tagomed, bemed), ranitydyna, famatydyna. Siarczan atropiny jest zwykle przepisywany w leczeniu niewydolności wydzielniczej doustnie, 5-8 kropli 0,1% roztworu na przyjęcie, ekstrakt belladonny 0,015 g, platifillin 0,003-0,005 g, metacyna 0,002-0,005 g na przyjęcie 30 minut przed posiłkiem 3 razy a dziennie, gastrokepina 25-50 mg (1-2 tabletki) 2 razy dziennie. Cymetydyna hamuje wydzielanie podstawowe, stymulowane i nocne, hamuje uwalnianie pepsynogenu i hamuje aktywność ruchową układu żołądkowo-dwunastniczego. Jest przepisywany 200 mg 3 razy dziennie bezpośrednio po posiłku. Ranitydyna jest 3-5 razy bardziej aktywna niż cymetydyna; jest przepisywana 150 mg rano i wieczorem. Famatydyna o działaniu przeciwwydzielniczym w przypadku niewystarczającego wydzielania jest 20-30 razy większa niż działanie cymetydyny, przepisuje się ją 20 mg 2 razy dziennie.

Pacjenci ze zwiększoną funkcją wydzielniczą i kwasotwórczą żołądka są przepisywani do leczenia leków zobojętniających sok żołądkowy, z których szeroko stosuje się tabletkowane wieloskładnikowe leki (wikalinę, Vicair, roter) lub żele (almagel, fosfalugel, gastrogel). Leki te stosuje się 3-4 razy dziennie 1-2 godziny po posiłku i wieczorem. Ważną rolę w zmniejszaniu i przywracaniu funkcji wydzielniczej żołądka podczas leczenia niewydolności wydzielniczej żołądka ma leczenie uzdrowiskowe (Borjomi, Żeleznowodsk itp.).

{$adcode6}

Prawidłowe odżywianie niewydolności wydzielniczej żołądka

Dieta na choroby żołądka

Unikaj stosowania produktów, które powodują procesy fermentacyjne - pełne mleko, świeże produkty z ciasta, winogrona itp., A także tych wymagających dużego stresu trawiennego - tłuszcze ogniotrwałe dla zwierząt, śmietana, śmietana. Podczas leczenia niewydolności wydzielniczej pacjenci muszą odmówić jedzenia, które jest słabo trawione w żołądku w warunkach achillesowych (źle smażone mięso, wędzona kiełbasa, gruba gęś lub kaczka, surowe warzywa i owoce). Soki z surowych owoców i warzyw są bardzo przydatne. Jeśli achilii towarzyszą zaburzenia jelitowe, pacjentowi wprowadza się odpowiednie ograniczenia dietetyczne w celu leczenia. W przypadku niestrawności fermentacyjnej podawanie węglowodanów jest ograniczone przez krótki czas, aw przypadku gnilnej niestrawności białka.

Należy zauważyć, że znaczną restrukturyzację diety należy przeprowadzić z wielką ostrożnością, oszczędzając psychikę i nawyki pacjenta z niewydolnością wydzielniczą żołądka.

Gwałtowne wyeliminowanie nawykowych produktów żywnościowych (np. Odmowa mięsa, produkty solone itp.) Może zaburzyć jego apetyt, który zwykle jest zachowywany w stosunku do znanych i smacznych potraw. Dla pacjentów ze zmniejszoną funkcją wydzielniczą żołądka przez okres pogorszenia, do leczenia zalecana jest dieta nr 2, która zapewnia mechaniczne oszczędzanie żołądka w połączeniu z chemiczną stymulacją czynności wydzielniczej. Leki, które zwiększają wydzielanie gruczołów żołądka i są szeroko stosowane w celach terapeutycznych, obejmują przede wszystkim mineralne wody węglowe i gorycz.

Goryczka podrażnia kubki smakowe jamy ustnej, co prowadzi do odruchowego wzrostu pobudliwości ośrodka spożywczego. Przygotowuje się je z trawy piołunu, centaury, mniszka lekarskiego itp. Zatem gorzkie zioło piołunu stosuje się w niewydolności wydzielniczej żołądka w postaci naparu, nalewki (1: 5), gęstego ekstraktu lub herbaty (1 łyżeczka posiekanego ziela piołunu na 2 szklanki wrzącej wody) dla kursy leczenia. Jako gorycz stosuje się również złożone oficjalne preparaty: gorzką nalewkę i przepyszną herbatę. Diagnozę i leczenie niewydolności wydzielniczej żołądka należy pozostawić specjalistom. Tylko lekarz może przeprowadzić badania, zdiagnozować i wybrać terapię.

{$adcode7}

Follow us

Don't be shy, get in touch. We love meeting interesting people and making new friends.