Choroby jelit u dzieci

Przewlekłe niebakteryjne choroby jelit u dzieci są dość powszechne, szczególnie u dzieci w wieku przedszkolnym. Jednak stopień rozpowszechnienia i proces ich powstawania nie są dobrze poznane. W tym artykule opowiemy o głównych objawach chorób jelit u dzieci, a także o tym, jak leczyć choroby jelit u dziecka.

Choroby jelita cienkiego i grubego u dzieci

Zarówno zmiany funkcjonalne, jak i morfologiczne mogą być podstawą chorób jelit, ale jej morfologiczny substrat rzadko można określić we wczesnym okresie choroby. U małych dzieci, w związku z anatomicznymi i fizjologicznymi cechami układu trawiennego, zarówno jelita cienkie, jak i grube są zaangażowane w proces patologiczny. Dzieci w wieku szkolnym charakteryzują się bardziej odizolowanymi zmianami w swoich oddziałach. Ta grupa obejmuje przewlekłe zapalenie jelit, chorobę Leśniowskiego-Crohna i wrodzone enzymopatie.

Przewlekłe niezakaźne choroby jelita cienkiego i grubego u dzieci rozwijają się dość często, szczególnie u dzieci w wieku przedszkolnym. Stanowią poważny problem medyczny i społeczny ze względu na wysoką częstość występowania, trudności w diagnozowaniu i dotkliwość konsekwencji, które zakłócają wzrost i rozwój dziecka. Zarówno zmiany funkcjonalne, jak i morfologiczne mogą leżeć u podstaw chorób jelit, ale rzadko można je różnicować we wczesnym okresie choroby.

U małych dzieci, ze względu na cechy anatomofizjologiczne układu trawiennego, jelita cienkie i grube (zapalenie jelit) częściej uczestniczą jednocześnie w procesie patologicznym. Dzieci w wieku szkolnym charakteryzują się bardziej izolowanymi zmianami jelitowymi.

Zapobieganie chorobom jelita cienkiego i grubego

Podstawowe środki zapobiegawcze obejmują dietetyczne odżywianie dzieci, tolerancję odpowiednią dla wieku i indywidualną, zapobieganie i odpowiednie leczenie ostrych infekcji jelitowych i chorób pasożytniczych, a także inną patologię wszystkich odcinków przewodu pokarmowego.

Wtórne zapobieganie obejmuje:

  • staranne przestrzeganie pełnoprawnej diety,
  • powtarzane cykle leczenia witaminami, enzymami (pod kontrolą stanu kału), enterosorbentów, prokinetyki, ziół leczniczych, probiotyków, a także wody mineralnej (z tendencją do biegunki, przepisuje się Essentuki 4, podgrzany do 40-50 ° C),
  • ćwiczenia terapeutyczne i masaż brzucha, ochrona dziecka przed współistniejącymi chorobami i urazami, wykluczenie pływania na wodach otwartych.

W przypadku przewlekłego zapalenia jelit i przewlekłego zapalenia jelit w okresie uporczywej remisji dozwolone jest wychowanie fizyczne i szczepienia zapobiegawcze.

Leczenie chorób jelita cienkiego i grubego

Obserwacje i leczenie choroby jelit u dziecka podczas remisji są przeprowadzane co kwartał przez pediatrów rejonowych i gastroenterologów kliniki w pierwszym roku wypisu ze szpitala. Leczenie sanacyjne chorób jelit jest wskazane nie wcześniej niż 3-6 miesięcy po zaostrzeniu. Kompleks sanatoryjno-terapeutyczny obejmuje łagodny reżim treningowy, dietę, zgodnie ze wskazaniami - picie rozgrzanych zmineralizowanych wód, stosowanie błota na brzuchu i dolnej części pleców, kąpiele radonowe, koktajle tlenowe itp.

Czas trwania leczenia uzdrowiskowego wynosi 40-60 dni.

{$adcode4}

Choroba Leśniowskiego-Crohna - choroba jelit

Przyczyny choroby Crohna

W dzieciństwie choroba występuje rzadko.

Etiologia choroby jest nieznana.

Patogeneza. Rozwój choroby wiąże się z postępującym stwardnieniem naczyń limfatycznych ściany jelita - stwardniającym ziarniniakowym zapaleniem naczyń chłonnych. Sklerotyczne naczynia limfatyczne ściskają tętnice ściany jelita, pojawiają się w niej obszary niedokrwienia z późniejszym występowaniem objawów i pęknięć. Proces ten jest częściej zlokalizowany w dystalnej części jelita krętego (terminalne zapalenie jelita krętego), ale może to również dotyczyć innych części jelita cienkiego, żołądka, dwunastnicy i jelita grubego (ziarniniakowe zapalenie jelita grubego).

{$adcode5}

Objawy choroby jelit

W przeciwieństwie do dorosłych, u których choroba zaczyna się gwałtownie (dreszcze, gorączka, ból brzucha i biegunka), u dzieci choroba jelit rozwija się stopniowo. Głównymi objawami choroby jelit dziecka są: zmniejszenie apetytu, letarg, nawracający ból brzucha, gorączka, opóźnienie masy ciała i opóźnienie wzrostu. Biegunka występuje rzadko. Obraz kliniczny ziarniniakowego zapalenia jelita grubego jest podobny do wrzodziejącego zapalenia jelita grubego.

Rozpoznanie choroby Crohna

Choroba Leśniowskiego-Crohna jest prawdopodobnie diagnozowana na podstawie długoterminowego zapalenia jelita grubego lub zapalenia jelit, któremu towarzyszy gorączka, wyczerpanie dziecka i opóźnienie jego rozwoju fizycznego, zmiany kliniczne (niedokrwistość hipochromiczna, zwiększona ESR) i biochemiczne (hipoproteinemia, niskie stężenie żelaza w surowicy) i niższe wskaźniki funkcja wchłaniania jelita cienkiego. Diagnoza jest potwierdzana po wykryciu następujących zmian:

  • zwężenie dotkniętych obszarów jelita podczas badania rentgenowskiego zawiesiną baru,
  • ostry obrzęk i przekrwienie błony śluzowej jelita grubego (rodzaj „mostka brukowego”), a także wrzody z otwartymi krawędziami podczas sigmoidoskopii lub kolonoskopii, które dodatkowo określają granice zmian jelitowych,
  • naciek limfoidalny i monocytowy z tworzeniem ziarniniaków (co spowodowało nazwę tej choroby).

Powikłania choroby jelit. Od czasu do czasu obserwuje się możliwe zakażenie wrzodów i pęknięć w ścianie jelita z tworzeniem się ropni śródmiąższowych i przepuklinowych kanałów, perforacją owrzodzeń w jamie brzusznej i bliznowatymi zwężeniami jelita z objawami niedrożności jelit.

{$adcode6}

Wrodzone enzymatopatie - choroby jelit u dzieci

Celiakia (enteropatia glutenowa) - choroba jelit

Celiakia jest wrodzoną chorobą jelit spowodowaną niedoborem enzymów rozkładających gliadyny zbożowe na aminokwasy i nagromadzeniem toksycznych produktów niepełnej hydrolizy w organizmie. Choroba objawia się częściej od wprowadzenia uzupełniających pokarmów (kaszy manny i płatków owsianych) z dużą ilością spienionych stolców. Następnie dołącza się anoreksja, wymioty, objawy odwodnienia, obraz fałszywych wodobrzusza. Rozwija się ciężka dystrofia.

Podczas badania rentgenowskiego jelita z dodatkiem mąki do zawiesiny baru obserwuje się ostre nadmierne wydzielanie, przyspieszoną perystaltykę, zmianę napięcia jelitowego i odciążenie błony śluzowej (objaw burzy śnieżnej).

Nietolerancja białka mleka krowiego

Nietolerancja białka mleka krowiego (alergia na mleko krowie, enteropatia mleka) - naruszenie procesu wchłaniania jelitowego jest spowodowane przez beta-laktoglobulinę lub laktoalbuminę mleka krowiego. Zidentyfikowano przeciwciała należące do immunoglobulin klasy M. Denaturacja tych białek (po podgrzaniu, wrzeniu) prowadzi do zmniejszenia ich działania antygenowego, w związku z czym dzieci lepiej tolerują mieszanki przygotowane z mleka w proszku.

{$adcode7}

Obraz kliniczny jest taki sam jak w przypadku celiakii.

Niedobór disacharydazy - choroba jelit

Niedobór disacharydazy u małych dzieci jest często pierwotny ze względu na defekt genetyczny w syntezie enzymów rozkładających laktozę i sacharozę i jest dziedziczony w sposób autosomalny recesywny. Nietolerancja laktozy objawia się biegunką po pierwszym karmieniu piersią i nietolerancją sacharozy - od momentu wprowadzenia cukru do diety dziecka (słodka woda, żywność uzupełniająca). Takie objawy choroby jelit u dziecka są charakterystyczne: wzdęcia, wodnisty stolec o kwaśnym zapachu, stopniowy rozwój uporczywej hipotrofii. Stolec z reguły szybko normalizuje się po anulowaniu odpowiedniego disacharydu.

Zespół wysiękowej enteropatii u dzieci

Zespół enteropatii wysiękowej charakteryzuje się uwalnianiem dużej ilości białka osocza do jelita i jego wydalaniem z płynnymi odchodami. Czasami choroba jelit występuje również bez biegunki. W takich przypadkach białko w jelicie jest hydrolizowane do aminokwasów i dostaje się do wątroby przez układ żyły wrotnej. Ten ostatni nie radzi sobie z syntezą białek, a nadmiar aminokwasów jest wydalany z moczem. W rezultacie u dziecka rozwija się uporczywa hipoproteinemia, pojawia się tendencja do obrzęku.

{$adcode8}

Pierwotny zespół wysiękowej enteropatii jest związany z wrodzonym defektem naczyń limfatycznych ściany jelita, którego badanie morfologiczne ujawnia limfangiektazje. Wtórny wysiękowy zespół enteropatii obserwuje się przy celiakii, mukowiscydozie, chorobie Crohna, wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego, marskości wątroby i wielu innych chorobach.

Diagnoza wrodzonych enzymów

Rozpoznanie wrodzonych enzymopatii opiera się na metodach określających białko w kale (reakcja na rozpuszczalne białko, elektroforezie i immunoelektroforezie kału) oraz badaniu morfologicznym biopsji błony śluzowej jelita cienkiego uzyskanej przez duodeno i enterobiopsję.

Występowanie enzymopatii

Najczęstszym wariantem choroby jelit prowadzącym do rozwoju niedokrwistości hemolitycznej jest niedobór dehydrogenazy glukozo-fosforanowej.

Enzymopatie są szeroko rozpowszechnione wśród Afroamerykanów (630%), rzadziej wśród Tatarów (3,3%), narodowości Dagestanu (511,3%), rzadko wykrywane w populacji rosyjskiej (0,4%). Szczególnym przypadkiem niedoboru dehydrogenazy glukozo-fosforanowej jest faworyzacja. Hemoliza rozwija się po spożyciu fasoli końskiej, fasoli, grochu i wdychaniu pyłu naftalenowego.

Przyczyny Enzymopatii

Dziedziczenie niedoboru dehydrogenazy glukozo-fosforanowej (N), z powodu którego mężczyźni częściej chorują. Na świecie istnieje około 400 milionów nosicieli tego patologicznego genu. Choroba rozwija się z reguły po przyjęciu niektórych leków [pochodne nitrofuranu, chinina, izoniazyd, fiwiwidyd, kwas aminosalicylowy (paraaminosalicylan sodu), kwas nalidyksowy, sulfonamidy itp.] Lub na tle infekcji.

Objawy choroby jelit

Choroba objawia się szybkim rozwojem hemolizy przy użyciu powyższych substancji lub infekcji (szczególnie z zapaleniem płuc, durem brzusznym, zapaleniem wątroby). Niedobór dehydrogenazy glukozo-fosforanowej może powodować żółtaczkę noworodków. W badaniu krwi wykryto retikulocytozę, wzrost poziomu bezpośredniej i pośredniej bilirubiny, LDH, fosfatazy alkalicznej. Morfologia RBC i wskaźniki erytrocytów nie ulegają zmianie. Rozpoznanie ustala się na podstawie wyników oznaczania aktywności enzymu.

Leczenie choroby jelit u dziecka

Poza kryzysem choroba jelit nie jest leczona. W przypadku gorączki stosuje się fizyczne metody chłodzenia. W przewlekłej hemolizy kwas foliowy jest przepisywany do leczenia 1 mt / dobę przez 3 tygodnie co 3 miesiące. W przypadku kryzysu enzymopatii wszystkie leki są anulowane, terapia infuzyjna przeprowadzana jest na tle odwodnienia.

Rozpoznanie przewlekłych niespecyficznych chorób jelit

Oceniając coprogram, można wyróżnić dwa zespoły.

  • Zespół jelitowy: są kwasy tłuszczowe, mydła, włókna mięśniowe bez prążkowania, skrobia zewnątrzkomórkowa.
  • Zespół kolityczny: występuje skrobia wewnątrzkomórkowa, trawione włókno, flora jodofilowa, stale wykrywana (o 2-3 punkty).
  • Obecność w kale krwinek (czerwonych krwinek i białych krwinek) i dużej ilości śluzu umożliwia wykluczenie ostrej choroby jelit, wrzodziejącego zapalenia jelita grubego lub choroby Crohna.

    Laboratoryjne i instrumentalne metody diagnostyczne dla przewlekłych niespecyficznych chorób jelit

    Morfologiczne metody diagnozowania przewlekłych niespecyficznych chorób jelit. Techniki rentgenowskie u dzieci są wykorzystywane głównie do diagnozowania wad anatomicznych. Często stosuje się sigmoidoskopię, entero i kolonoskopię z celowaną biopsją, metody intubacji jelita cienkiego za pomocą sond wielokanałowych i tomografii komputerowej.

    Funkcjonalne metody diagnostyczne w przewlekłych niespecyficznych chorobach jelit oparte są na testach wysiłkowych. Badanie hydrolizy i wchłaniania białka w jelicie cienkim jest możliwe przy pomocy zróżnicowanego obciążenia białkiem.

    Najczęściej pacjent jest zapraszany do przyjmowania dipeptydu diglicyny. W przypadku naruszenia hydrolizy dipeptyd nie rozkłada się na aminokwas glicyny i (lub) wchłanianie glicyny we krwi jest zaburzone. Po załadowaniu diglycyną po 30, 60 i 120 minutach określa się stężenie azotu aminowego we krwi włośniczkowej, przy patologii wzrost jest minimalny, krzywa jest płaska.

    Ocena hydrolizy

    Hydroliza i wchłanianie tłuszczu pozwala ocenić metodę kamery. Metoda jest niewygodna, ponieważ polega na zbieraniu kału w ciągu 3-4 dni. Test jodolipolu pozwala jedynie na ocenę hydrolizy tłuszczu. Pacjent jest proszony o wypicie 5 ml jodolipolu. Następnie pobierany jest codzienny mocz, w którym określa się stężenie jodu. Zwykle co najmniej 19% wstrzykniętego jodu powinno być uwalniane dziennie.

    Hydrolizę i wchłanianie węglowodanów ocenia się za pomocą wielu różnych cukrów: disacharydu - laktozy i sacharozy - i monosacharydu - glukozy, galaktozy, fruktozy. Oceny dokonuje się podczas budowania krzywej cukru. Powszechnie stosowany test z D-ksylozą. Uważa się, że test jest specyficzny i koreluje ze stanem morfologicznym jelita cienkiego. Na podstawie wartości wydalania D-ksylozy z codziennym moczem można ocenić resorpcyjną funkcję jelita cienkiego na tle normalnej diety. Rozpoznanie D-ksylozy w moczu w ciągu pierwszych 5 godzin wynosi mniej niż 15% podanej ilości.

    Funkcję motoryczną jelita grubego ocenia się za pomocą ultrasonografii endorektalnej, elektromiografii zwieracza odbytu i balonokimografiya.

    Teraz znasz główne przyczyny i objawy choroby jelit u dzieci, a także sposób leczenia choroby jelit u dziecka. Zdrowie dla waszych dzieci!

    Follow us

    Don't be shy, get in touch. We love meeting interesting people and making new friends.